Wenen, de triquel

In totaal zal ik 15 weken in Budapest hebben gewoond, met een onderbreking van 1 week terug in België. En in die 15 weken ben ik maar liefst 3 keer naar Wenen gespoord. Gisteren was helaas mijn laatste dag in Wenen. Voor 2010 dan toch...

Drie seizoenen in Wien
In september had ik het geluk om vergezeld te zijn door een stralende zon en Thomas. Ik werd onmiddellijk verliefd op de stad. In november was de herfst en de koude al aanwezig en was papa bij me. De liefde was er nog steeds, maar er ontbrak iets. (Het was een zondag en alles was gesloten, buiten de toeristenshops. En ik was bovendien zéér moe. Misschien had dat er iets mee te maken...) En in december mocht ik een prachtig sneeuwtapijt aanschouwen, een stad helemaal ondergedompeld in de kerstsfeer. Ik ben samen met de Franse Véra naar Wenen gereisd, maar de meeste tijd heb ik toch met de Weense Anne doorgebracht. Ik had namelijk een sofa in haar appartementje aangevraagd om me nachtjes op neer te vleien. De goedheid zelve als ze is, stond ze dat met plezier toe.

Ode aan Anne
Vergeet alle übergastvrije mensen in de hele wereld die je kent, Anne overtreft ze stuk voor stuk. Ze is zo lief, oprecht, spontaan, gastvrij, vrijgevig, zorgzaam en heeft een gouden hart van minstens 21 karaat. En misschien is dit alles zelfs nog een understatement. Ja, ik heb echt een ultrageweldig weekend gehad, lieve lezertjes!

Vrijdag heb ik eerst mijn spullen bij haar afgedropt en hebben we nog wat gezellig bijgekletst bij een theetje of twee. Dan was het tijd om de stad in te trekken, de sneeuw en mijn koude voeten riepen ons. De missie van de middag: een paar warme en gemakkelijke schoenen voor Leen vinden. De zoektocht was aartsmoeilijk want mijn voetmaat werkte niet bepaald mee. Uiteindelijk ben ik gezwicht voor de namaakversie van Uggs, een paar Skechers van €50. Hoera! Aangezien we allebei niet veel uurtjes slaap hadden gehad, maakten we nog een uitgebreide stop bij Mc Donald's... voor een koffie, jawel! (Starbucks zat vol, nvdr.) Nog even boodschappen doen voor de koekjesbak van zaterdag en op naar de talrijke kerstmarkten! Winkeltjes in en uit, kraampjes hier en daar, een punch van tijd tot tijd en terug naar haar geweldige crib. Véra en twee vrienden van haar vergezelden ons, gezellig. Geslaagde dag 1 was een feit!

Zaterdag ging de wekker wéér vroeg af. Om 8u20 zaten we immers al op de bus richting Hadersfeld, een bergdorpje net buiten Wenen waar Anne's ouders wonen. Een comfortabele busrit en drie km stappen in de sneeuw later, ontdekte ik waar ze haar geweldigheid vandaan heeft. Haar vader is Nederlander en haar moeder heeft de taal ook geleerd. Een conversatie in het Nederlands in een ondergesneeuwd Oostenrijks dorpje, geweldig! Na de heerlijke soep en hoofdgerecht sprongen we weer de bus op naar Wenen. Er stond immers een koekjesbak op het programma! Hmm, het werd een heerlijke middag :-) Uiteraard heb ik bewijsstukken meegenomen naar Budapest... In de avond kwam Véra nog langs, hebben we geregenwormd en heb ik eindelijk leren breien. Na mijn erasmus ben ik helemaal klaargestoomd voor het échte leven. Ik word later de beste huismoeder ooit :-)

Zondag konden we gelukkig uitslapen, hoera! Het vroor de pannen van de daken maar we hebben het gelukkig gehaald tot het appartement waar Véra met haar vrienden verbleef. Gezellig gebruncht met overheerlijk brood en dito confituur. Tijd voor Schönbrunn in de sneeuw! Hmm, het was prachtig! Nog gauw een gluhwein op de kerstmarkt meegepikt en dan moesten we al terug want Véra en ik moesten de trein terug op naar Budapest.
Terecht één van de beste herinneringen aan mijn erasmusperiode.

Toen ik deze morgen opstond, was er gelukkig ook voor mij een Sinterklaascadeautje! Ons mama had een geheimzinnige doos meegegeven waar allerlei lekkernijen inzaten. Dank je wel, Sinterklaas! Straks is er nog een sinterklaasfeestje op de universiteit om het helemaal compleet te maken.

Vandaag is ook de voorlaatste week begonnen, de tijd vliegt nog altijd. Er staat nog veel op het programma, tijd om te vervelen zal zéér beperkt zijn!