Soms is je best doen nog niet genoeg. Volgens dezelfde anonieme bron van vorige keer, was het al "aan de betere kant". En dat terwijl ik voelde dat de woorden vlotjes uit mijn brein ontsproten! Nu ja, dat is het leven van iedereen die teksten schrijft voor een groter probleem (*hum hum*) altijd kritiek. Gelukkig laat ik het niet aan mijn hartje komen en blog ik rustig op mijn eigen manier verder. Zo ben ik wel, koppig. En dat is niet altijd een slechte eigenschap.
Amerikaantjes
Net zoals de Japanners, zitten ook de Amerikanen overal in de wereld en dan nog vooral in Europa. Ook in Budapest zijn ze gespot: de Amerikaanse studenten van "Calvin College". In mijn les "Christian Character" zit ik samen met een stuk of 10 van de hele groep. Nu moet ik zeggen dat ik eigenlijk wel heel aangenaam vind. Zij leren van mij over België en de West-Europese manier van denken en ik neem hun Amerikaanse accent steeds meer en meer over. (Help, dat gaan ze op Lessius niet leuk vinden!) We zijn zelfs al aan het "bonden", awesome! Met Kayla en Leesha heb ik al wat koffietjes geslurpt (Ja, tante Hilde, ik kan de koffie niet laten!) en gisteren heb ik me op hun aanraden zelfs aan de "Hummusbar" gewaagd. Het ziet er niet uit, maar het was gelukkig wel een jummie maaltijd! En als kers op de taart, hebben ze me vandaag zelfs uitgenodigd op hun Halloweenfeestje én Thanksgiving! Op het eerste zal ik helaas niet aanwezig zijn maar voor de kalkoen teken ik zeker en vast present! Het is zelfs met sleep-over, hoe meer kan ik nog integreren? Awesome!
Paleizenbibliotheek
Springuren, ze bestaan. En je kan ze maar beter nuttig opvullen, denk ik dan maar. Vandaag ben ik eens een kijkje gaan nemen in de bibliotheek van Budapest. Ze ligt op 5 meter van mijn school, dat is waarschijnlijk de reden dat ik er nog niet binnengesprongen ben... Het was al aan mijn oren gekomen dat er een heuse balzaal zou zijn waar je rustig kon lezen, studeren, andere mensen bespioneren,... Op zoek dan maar! En of ik ze gevonden heb! Mijn mond viel open van verbazing, het was net een paleis. Oude stoelen om je in te vleien, gouden versieringen op de muren en het plafond, lusters dat het een lieve lust was, een heerlijk krakende donkerhouten vloer, elegante spiegels her en der... Mij zullen ze daar nog vaak vinden! Mijn papa noemde me vroeger dan ook niets voor niets "zijn prinsesje" ;-).
Tot zover de korte selectie van mijn indrukken in Budapest vandaag. Uiteraard slorp ik hier dagelijks materie op voor 10 blogberichten, maar dat is misschien weer wat van het goede teveel. En daarbij moet ik nog wat tijd maken om mijn koffer te pakken. Het is zover, nog 1 nachtje slapen en ik kan de roze vogel (Wizzair, weet je wel) op naar België! Wees gewaarschuwd, ik kom eraan met al mijn indrukken!
dinsdag 19 oktober 2010
zondag 17 oktober 2010
Indrukken en ontwikkelingen
Op algemeen verzoek (voel je maar gerust aangesproken, beste lezer die liever anoniem blijft), wordt dit berichtje minder saai dan de laatste twee. Weg met de vervelende opsommingen van mijn ultraspannende avonturen. Kom maar op met een spitsvondig relaas van mijn indrukken in Budapest!
Dankzij de eindeloze herhalingen, zit de politieke structuur en de geschiedenis van België eindelijk in mijn hoofd. Ik kan nog altijd de jaartallen van de staatshervormingen opzeggen én ik ken het verschil tussen de gemeenschappen en de gewesten. Leerstof die zelfs de gemiddelde Belgische student soms zijn petje te boven gaat. Maar blijkbaar blijft deze kennis niet binnen onze landsgrenzen, zelfs de Hongaarse studenten krijgen het voor hun neus geschoteld! En ze begrijpen het nog ook... Eentje schrijft er zelfs haar thesis over, prachtig gewoonweg. Vrijdag had ik geen les en ik had gehoord dat er een gastspreker van de Belgische ambassade in Boedapest kwam spreken over taalpolitiek. Dus waarom niet eens gaan horen? Helaas heb ik geen nieuwe dingen bijgeleerd, maar alles zit weer fris in mijn hoofd. En misschien kan dat wel eens van pas komen om de hele aankomende chaos, voor zoverre al geen chaos was toen ik vertrok, ten volle te kunnen begrijpen.
Hoe kan je het best indrukken opdoen in een ander land? Juist ja, alle toeristische accesoires verbergen, een zelfverzekerde blik opzetten en doen alsof je perfect je weg weet ipv overdadig te gapen naar al dat moois en tegelijk weer dat toeristisch stigma op je plakt. Jullie lezen het, Leen heeft de truken van de foor al door! Deze week heb ik ze in praktijk gebracht, want oefening baart kunst. Ik heb een conversatie aangeknoopt met een mevrouw aan de kassa, een boek gelezen op een zonnig bankje en gegaapt naar andere toeristen. Vervolgens ben ik de winkel binnengestapt met de attitude van een vaste klant en heb ik zo maar eventjes twee flessen wijn (750 Ft voor beiden!) gekocht zónder dat ik mijn ID moest tonen. Ben ik dan toch volwassener geworden door dit erasmusavontuur?
Alleen is maar alleen, en dat is niet altijd even fijn. Onder dat motto, heb ik snel Véra gebeld om te vragen of ze iets deed op zaterdagmiddag. Ze had een gast en ik was welkom om samen met een wandelingetje te maken door de mooiste plekjes van Buda en Pest. We hebben heel wat afgestapt, heel wat afgebabbeld, 4 huwelijken gezien en we zijn geëindigd in een rooskleurig koffiehuis voor een deugdoende warme koffie met honing. Meer moet een mens op sommige momenten niet hebben... Of toch? Een pannenkoekje kon er altijd wel nog in! Op naar Véra's place voor ons geplande pannenkoekenfeestje! We waren met een man of 10 en we konden ons tegoed doen aan een heerlijk pannenkoekenbuffet. Er was gehakt, kaas, tomaten, sla, zure room, zelfgemaakte confituur door de opa van Véra, ijs en appelpannenkoeken op Russische wijze (dank je Maria!) Jaja, mijn smaakpapillen trillen nog altijd als ik aan deze heerlijke avond denk.. De echte party animals wouden nog naar Laundry Day (inderdaad, het originele festival maar dan verplaats naar Boedapest), de vermoeide mensen gingen naar huis en Véra en ik babbelden nog gezellig voort. Een geslaagde avond.
Zoals God gezegd heeft, is zondag een rustdag. Maar niet voor Leen, nee nee! Ik had beloofd om te kuisen dit weekend aangezien ik de volgende twee weekends er niet ben. Zo gezegd, zo gedaan. Het hele kot blinkt weer en het ruikt hier weer fris. Dat is ook wel nodig, nu ik hier samen met drie jongens leef... (mijn excuses aan de mannelijke lezers) Mijn handdoeken zijn ook gewassen, Leen is volledig weer letterlijk rein en de zelfs de boodschappen zijn gedaan. Hmm, ik word écht volwassen! Mama, je mag fier zijn op je evenbeeld! ;-)
De inspiratie vandaag is eindeloos, maar ik ga er toch maar een eind aan breien. Kwestie van jullie allemaal in spanning te laten, zoals het een goede schrijver betaamt. Maar geen zorgen, ik blijf mijn hersenspinsels regelmatig updaten!
Puszi!
donderdag 14 oktober 2010
Aftellen
Aangezien het nu minder dan een week duurt voor ik naar België trek, is het aftellen officieel begonnen! Nog 6 keer slapen en ik kan de vlieger op. Jaja, ik heb stiekem toch wel een beetje heimwee naar thuis hoor...
Gelukkig was het weekend geweldig en zijn de voorbije drie dagen ook voorbijgevlogen. Dat komt voornamelijk omdat ik vrij veel tijd op school heb doorgebracht. En nu, jah, moet ik weer een paar dagen niet meer naar school. Nooit gedacht dat ik dat eigenlijk erg zou vinden...
Maandag heb ik zelf anderhalf uur les gegeven, maar ik geef toe dat ik een beetje "niet zo heel goed voorbereid" was. Volgende maandag beter!
Dinsdag had ik les om 12u, ideaal. Daarna ben ik nog iets gaan drinken met Kayla en Leesha, twee lieve Amerikaanse meisjes. Echt heel tof! Samen met hen en de rest van de Amerikaanse bende naar de les Christian Character dan maar! Het klinkt heel saai, maar ik amuseer me echt wel in die les. Mijn medestudenten zijn allemaal van mijn leeftijd én moedertaalsprekers van het Engels, net als de docent. Er wordt serieus nagedacht en er is veel plaats voor discussie, geweldig gewoonweg. We moeten er wel een paper voor schrijven maar zo blijf ik bezig hé :-)
Woensdag had ik een vreselijke dag: van 8u tot 15u30 les! Ik had vreselijk slecht geslapen en het verbaast jullie dan ook niet dat het vreselijk veel pijn deed om om 6u45 uit mijn bedje te kruipen...Maar goed, ik heb het einde van de dag gehaald. Weliswaar doodmoe, maar een rustig avondje op kot kan ook echt deugd doen. Ik heb bijna 2u met ons mama geskyped, fantastisch! Het was weer al meer dan een week geleden dat ik haar gehoord had, dus hadden we weer veel te vertellen. Ik ben dan maar eens vroeg in bed gekropen en heb al een deel van mijn serieus slaaptekort ingehaald.
Vanavond staat er een concert van Triggerfinger, een Antwerpse band, op het programma. Ik heb tickets gewonnen door hun pagina op Facebook te "liken", hoera! Júlia komt eten bij mij en dan gaan we samen richting de boot waar het concert is. Ik kijk er echt naar uit!
Morgen ga ik even naar school om een gastles bij te wonen en 's avonds is het pannenkoekenbak bij mij. Hopelijk kan ik mijn weekend ook wat opvullen en voor ik het weet ik het woensdag 20 oktober!
Gelukkig was het weekend geweldig en zijn de voorbije drie dagen ook voorbijgevlogen. Dat komt voornamelijk omdat ik vrij veel tijd op school heb doorgebracht. En nu, jah, moet ik weer een paar dagen niet meer naar school. Nooit gedacht dat ik dat eigenlijk erg zou vinden...
Maandag heb ik zelf anderhalf uur les gegeven, maar ik geef toe dat ik een beetje "niet zo heel goed voorbereid" was. Volgende maandag beter!
Dinsdag had ik les om 12u, ideaal. Daarna ben ik nog iets gaan drinken met Kayla en Leesha, twee lieve Amerikaanse meisjes. Echt heel tof! Samen met hen en de rest van de Amerikaanse bende naar de les Christian Character dan maar! Het klinkt heel saai, maar ik amuseer me echt wel in die les. Mijn medestudenten zijn allemaal van mijn leeftijd én moedertaalsprekers van het Engels, net als de docent. Er wordt serieus nagedacht en er is veel plaats voor discussie, geweldig gewoonweg. We moeten er wel een paper voor schrijven maar zo blijf ik bezig hé :-)
Woensdag had ik een vreselijke dag: van 8u tot 15u30 les! Ik had vreselijk slecht geslapen en het verbaast jullie dan ook niet dat het vreselijk veel pijn deed om om 6u45 uit mijn bedje te kruipen...Maar goed, ik heb het einde van de dag gehaald. Weliswaar doodmoe, maar een rustig avondje op kot kan ook echt deugd doen. Ik heb bijna 2u met ons mama geskyped, fantastisch! Het was weer al meer dan een week geleden dat ik haar gehoord had, dus hadden we weer veel te vertellen. Ik ben dan maar eens vroeg in bed gekropen en heb al een deel van mijn serieus slaaptekort ingehaald.
Vanavond staat er een concert van Triggerfinger, een Antwerpse band, op het programma. Ik heb tickets gewonnen door hun pagina op Facebook te "liken", hoera! Júlia komt eten bij mij en dan gaan we samen richting de boot waar het concert is. Ik kijk er echt naar uit!
Morgen ga ik even naar school om een gastles bij te wonen en 's avonds is het pannenkoekenbak bij mij. Hopelijk kan ik mijn weekend ook wat opvullen en voor ik het weet ik het woensdag 20 oktober!
maandag 11 oktober 2010
Familiaal weekendje
En de zesde week in Budapest is ook al weer begonnen! Amai, 6 weken al... Nog 9 keer slapen en ik ga naar huis, hoera. We hebben hier een weekje vakantie en aangezien ik enkel op dinsdag en woensdag les heb, kan ik die vakantie alvast met 5 dagen uitbreiden. Weet je, pas als je er niet bent, weet je wat je thuis hebt. En ik ga met plezier binnenkort nog eens proeven van het Ninoofse leven! Als ik terug kom, weet ik al dat ik veel bezoek ga krijgen, veel ga moeten werken,... In december heb ik al examens en dan zit het avontuur er al op. De kerstmaaltijd zal dus al thuis verorberd worden. En eerlijk, ik ben er niet rouwig om.
Naast al het gemis en het gestudeer, probeer ik hier ook wat van het leven te genieten. Een Hongaarse vriendin van me vertelde me onlangs dat alle Hongaarse tieners depressief zijn. En als je eens rondloopt in Budapest, merk je snel dat de mensen er allemaal uitzien of alle plezier uit hun leven gezogen is. Altijd maar klagen en zagen: ze verdienen weinig, het leven is hier hard, enz. Al dat verdriet moeten ze dan natuurlijk gaan verdrinken in de vele marginale bars, maar soit... Toch wou ik niet geloven dat het werkelijk overal zo is. En ik heb tegenbewijs gevonden in Szombathely! Een vriendin van bovengenoemde Hongaarse vriendin en haar ouders hadden me namelijk uitgenodigd om een weekendje bij hen te komen logeren. (zie vorig bericht) Omdat de weekends altijd het ergste zijn en ik wel eens wat anders wou dan Budapest, ben ik daar uiteraard op ingegaan.
We hadden vrijdagnamiddag afgesproken om eerst naar haar appartement te gaan en van daaruit naar Szombathely te vertrekken. De eerste shock kwam toen ik hoorde dat het een rit van 4 uur zou worden. Watte?! Bovendien moest de loodgieter nog komen om de verwarming na te kijken en liet die nogal op zich wachten (Hongaarse eigenschap). Tegen 18u30 konden we het rode Swiftje in en richting Oostenrijk (jaja, ik was weer bijna in de Eurozone). Tegen 22u45 arriveerden we en konden we gelukkig nog rekenen op wat eten. Kennismaking met haar lieve ouders, douche en bedje in.
De volgende dag zijn we naar het Örség gegaan, naar een plaatselijk pompoenfestival. Geweldig toch? Echt heel gezellig sfeertje, overal pompoentjes en in de vele kleine dorpjes was er wel iets te doen. De dag vloog echt voorbij. 's Avonds zijn we nog even binnengesprongen bij de oma want die had eten gemaakt voor hen. Zo'n lief oud vrouwtje heb ik nog nooit gezien, mijn hart smolt ter plekke! Toen het al lekker donker en koud was, zijn Eszter en ik nog een wandelingetje gaan maken in de dorpskern. Ze heeft me het belangrijkste getoond en daarna zijn we snel ergens een warme choco gaan drinken: slagroom, echt chocolade, net een engeltje dat op mijn tong piste! (sorry voor mijn woordgebruik, gevoelige lezertjes van me). Dan thuis nog Bridget Jones in het Hongaars om de avond af te sluiten, heerlijk. Zondag is standaard luilekkerdag, overal ter wereld. (Ik mis mijn zondagen thuis, echt waar!) Nog een filmpje in het Hongaars? Ok dan maar! In de namiddag zijn we naar Sárvár getrokken, waar een mooie burcht stond. Leuk, gezellig, het zonnetje scheen en het was niet te koud, niet te warm. En een lekkere cappuccino smaakt altijd! Op naar huis, pakken, eten en trein op naar Budapest! De treinrit zou 3 uur duren, maar aangezien vertragingen hier ook geen uitzondering zijn, was ik pas rond 23u op mijn kot, 4 uur na vertrektijd in Szombathely...
Omdat ik een weekend lang de warmte van een gezin weer bij me had, begon ik dat van mij nog harder te missen. En Thomas uiteraard ook! Thuis waren ze om 23u al gaan slapen, maar Thomas was nog wakker. En ik wou niets liever dan even skypen met België. Maar hé, waarom niet eens lekker een internetpanne inlassen in de buurt? Olé! Gelukkig had Thomas het geweldige idee om skypetegoed te kopen en zo kon ik toch nog even een bekende stem horen :-)
De morgen is ook al weer voorbijgevlogen en straks mag ik even naar school om zelf Nederlandse les te gaan geven aan de Hongaarse kindertjes (+ 18-jarigen, geen zorgen) Ik heb een liedjesles gepland, waar we naar Bart Peeters gaan luisteren. Ik denk dat Flip Kowlier nog wat te moeilijk is voor hen :-)
Vanavond heb ik nog heel wat te lezen voor morgen en overmorgen, dus ik weet wat me te doen staat. Vanaf morgen 12u tot woensdag 18u ben ik weer volop bezig, hoera. Zo vliegt de tijd, zo heb ik het graag. Wie mij een beetje kent, weet wel dat ik ongeduldig kan zijn...
Dikke kus en bedankt om mijn lange berichtje te lezen dat misschien wel een beetje saai kan geweest zijn. Maar weet je, ik ben een babbelkont eerste klas. In het echt, zou mijn relaas misschien nóg langer en saaier geweest zijn ;-)
Naast al het gemis en het gestudeer, probeer ik hier ook wat van het leven te genieten. Een Hongaarse vriendin van me vertelde me onlangs dat alle Hongaarse tieners depressief zijn. En als je eens rondloopt in Budapest, merk je snel dat de mensen er allemaal uitzien of alle plezier uit hun leven gezogen is. Altijd maar klagen en zagen: ze verdienen weinig, het leven is hier hard, enz. Al dat verdriet moeten ze dan natuurlijk gaan verdrinken in de vele marginale bars, maar soit... Toch wou ik niet geloven dat het werkelijk overal zo is. En ik heb tegenbewijs gevonden in Szombathely! Een vriendin van bovengenoemde Hongaarse vriendin en haar ouders hadden me namelijk uitgenodigd om een weekendje bij hen te komen logeren. (zie vorig bericht) Omdat de weekends altijd het ergste zijn en ik wel eens wat anders wou dan Budapest, ben ik daar uiteraard op ingegaan.
We hadden vrijdagnamiddag afgesproken om eerst naar haar appartement te gaan en van daaruit naar Szombathely te vertrekken. De eerste shock kwam toen ik hoorde dat het een rit van 4 uur zou worden. Watte?! Bovendien moest de loodgieter nog komen om de verwarming na te kijken en liet die nogal op zich wachten (Hongaarse eigenschap). Tegen 18u30 konden we het rode Swiftje in en richting Oostenrijk (jaja, ik was weer bijna in de Eurozone). Tegen 22u45 arriveerden we en konden we gelukkig nog rekenen op wat eten. Kennismaking met haar lieve ouders, douche en bedje in.
De volgende dag zijn we naar het Örség gegaan, naar een plaatselijk pompoenfestival. Geweldig toch? Echt heel gezellig sfeertje, overal pompoentjes en in de vele kleine dorpjes was er wel iets te doen. De dag vloog echt voorbij. 's Avonds zijn we nog even binnengesprongen bij de oma want die had eten gemaakt voor hen. Zo'n lief oud vrouwtje heb ik nog nooit gezien, mijn hart smolt ter plekke! Toen het al lekker donker en koud was, zijn Eszter en ik nog een wandelingetje gaan maken in de dorpskern. Ze heeft me het belangrijkste getoond en daarna zijn we snel ergens een warme choco gaan drinken: slagroom, echt chocolade, net een engeltje dat op mijn tong piste! (sorry voor mijn woordgebruik, gevoelige lezertjes van me). Dan thuis nog Bridget Jones in het Hongaars om de avond af te sluiten, heerlijk. Zondag is standaard luilekkerdag, overal ter wereld. (Ik mis mijn zondagen thuis, echt waar!) Nog een filmpje in het Hongaars? Ok dan maar! In de namiddag zijn we naar Sárvár getrokken, waar een mooie burcht stond. Leuk, gezellig, het zonnetje scheen en het was niet te koud, niet te warm. En een lekkere cappuccino smaakt altijd! Op naar huis, pakken, eten en trein op naar Budapest! De treinrit zou 3 uur duren, maar aangezien vertragingen hier ook geen uitzondering zijn, was ik pas rond 23u op mijn kot, 4 uur na vertrektijd in Szombathely...
Omdat ik een weekend lang de warmte van een gezin weer bij me had, begon ik dat van mij nog harder te missen. En Thomas uiteraard ook! Thuis waren ze om 23u al gaan slapen, maar Thomas was nog wakker. En ik wou niets liever dan even skypen met België. Maar hé, waarom niet eens lekker een internetpanne inlassen in de buurt? Olé! Gelukkig had Thomas het geweldige idee om skypetegoed te kopen en zo kon ik toch nog even een bekende stem horen :-)
De morgen is ook al weer voorbijgevlogen en straks mag ik even naar school om zelf Nederlandse les te gaan geven aan de Hongaarse kindertjes (+ 18-jarigen, geen zorgen) Ik heb een liedjesles gepland, waar we naar Bart Peeters gaan luisteren. Ik denk dat Flip Kowlier nog wat te moeilijk is voor hen :-)
Vanavond heb ik nog heel wat te lezen voor morgen en overmorgen, dus ik weet wat me te doen staat. Vanaf morgen 12u tot woensdag 18u ben ik weer volop bezig, hoera. Zo vliegt de tijd, zo heb ik het graag. Wie mij een beetje kent, weet wel dat ik ongeduldig kan zijn...
Dikke kus en bedankt om mijn lange berichtje te lezen dat misschien wel een beetje saai kan geweest zijn. Maar weet je, ik ben een babbelkont eerste klas. In het echt, zou mijn relaas misschien nóg langer en saaier geweest zijn ;-)
vrijdag 8 oktober 2010
And up again!
Al vaak heb gelezen op andere blogs van mijn mede-studenten: erasmus gaat met ups and downs. Wel, ik kan ze geen ongelijk geven. Zoals jullie uit mijn vorige berichtje hebben kunnen afleiden, zal ik eventjes in zo'n down. Maar het tij is gekeerd en ik beleef momenteel een echte up! Ik had tijd teveel, met hópen. En nu besef ik dat ik, met alle plannen in mijn achterhoofd, nog een goed gevulde agenda zal hebben tot ik naar huis ga! (Ik schaam me er niet meer voor: van 20 tot 31 oktober ga ik naar huis! Het is hier pauzeweek en ik mis mijn alledaagse leventje toch wel een beetje...)
Er zijn wat problemen en misverstanden geweest over de credits hier. Ook veel frustratie van mijn kant, maar ik heb het ondertussen achter me gelaten. Ik heb nog een les over Hongaarse geschiedenis opgenomen, in het Engels en met de andere erasmusstudenten. Eindelijk leer ik ze kennen! Want op mijn school zijn er helemaal niet veel en er wordt niets voor ze georganiseerd. De docent viel ook goed mee: hij is altijd gewapend met een of andere dolk, heeft een lekkere moustache, doet moeite om Engels te spreken en is gekleed in Hongaarse ruiterkledij van vroeger. Eindelijk eens wat avontuur! De les was trouwens vroeger gedaan. De ambassade van Azerbaijjan belde ivm een of andere wapenkwestie. En aangezien hij daar specialist in is...
Mijn overige lessen lopen ook heel vlotjes. Ik ga er allemaal graag naartoe, maar ik krijg helaas wel heel veel huiswerk. Ik moet een paper schrijven in het Engels, eentje in het Hongaars en daarbovenop nog eens mijn Bapaper voor Lessius. Mijn dode momenten zullen dus goed gevuld zijn! Nu ja, niet panikeren. Alles komt toch altijd in orde, dat heb ik al vele malen ondervonden ;-)
Gisteren ben ik met Marloes en Antoine naar de World Press Photo tentoonstelling geweest. Echt de moeite, ik was onder de indruk. Daarna hebben we ons gewaagd aan een Duitse film over moslims. Gelukkig waren er ondertitels in het Engels... Weer shockerend, maar ik vond hem echt goed. Om de avond af te sluiten, zijn we nog iets gaan drinken en dan weer naar huis.
Deze morgen was ik véél te vroeg wakker, op volledig onverklaarbare wijze... Nu ja, dan kan ik nog wat werken voor school zeker? Deze middag vertrek ik tot zondagavond naar Szombathely om te gaan logeren bij een Hongaars meisje en haar familie. Spannend, maar ik kijk er wel naar uit! De avonturen en bedenkingen lees je volgende week!
Puszi!
Er zijn wat problemen en misverstanden geweest over de credits hier. Ook veel frustratie van mijn kant, maar ik heb het ondertussen achter me gelaten. Ik heb nog een les over Hongaarse geschiedenis opgenomen, in het Engels en met de andere erasmusstudenten. Eindelijk leer ik ze kennen! Want op mijn school zijn er helemaal niet veel en er wordt niets voor ze georganiseerd. De docent viel ook goed mee: hij is altijd gewapend met een of andere dolk, heeft een lekkere moustache, doet moeite om Engels te spreken en is gekleed in Hongaarse ruiterkledij van vroeger. Eindelijk eens wat avontuur! De les was trouwens vroeger gedaan. De ambassade van Azerbaijjan belde ivm een of andere wapenkwestie. En aangezien hij daar specialist in is...
Mijn overige lessen lopen ook heel vlotjes. Ik ga er allemaal graag naartoe, maar ik krijg helaas wel heel veel huiswerk. Ik moet een paper schrijven in het Engels, eentje in het Hongaars en daarbovenop nog eens mijn Bapaper voor Lessius. Mijn dode momenten zullen dus goed gevuld zijn! Nu ja, niet panikeren. Alles komt toch altijd in orde, dat heb ik al vele malen ondervonden ;-)
Gisteren ben ik met Marloes en Antoine naar de World Press Photo tentoonstelling geweest. Echt de moeite, ik was onder de indruk. Daarna hebben we ons gewaagd aan een Duitse film over moslims. Gelukkig waren er ondertitels in het Engels... Weer shockerend, maar ik vond hem echt goed. Om de avond af te sluiten, zijn we nog iets gaan drinken en dan weer naar huis.
Deze morgen was ik véél te vroeg wakker, op volledig onverklaarbare wijze... Nu ja, dan kan ik nog wat werken voor school zeker? Deze middag vertrek ik tot zondagavond naar Szombathely om te gaan logeren bij een Hongaars meisje en haar familie. Spannend, maar ik kijk er wel naar uit! De avonturen en bedenkingen lees je volgende week!
Puszi!
maandag 4 oktober 2010
Boredom
Zoals de titel al doet vermoeden, is er hier momenteel in Budapest niet bepaald veel te beleven voor mij.
Vrijdag is mijn bezoek weggegaan en daarmee ook het plezier... In het begin was het goed: ik kon nog eens skypen met thuis, ik kon wat huiswerk maken, tijd nemen om eens lekker alleen te zijn (iederéén is wel eens graag alleen),... Maar op den duur steekt dat ook serieus tegen! Ik was helemaal alleen op het kot, iedereen was naar huis gegaan om te stemmen. Blijkbaar waren er dus verkiezingen dit weekend, foei Leen...
Zondag had ik gelukkig wel een soort van programma. Emese, een meisje uit mijn klas, had me uitgenodigd voor een concert in het Nationaal Museum. Dat leek me wel eens leuk, uit mezelf zou ik er nooit naartoe gaan. Maar ik ontdek graag nieuwe dingen, dus stond ik zondag om 14u30 aan het museum. Het was een kort concert (drie kwartier) met Gregoriaanse en andere gezangen. Zoals ik zei niet echt mijn dagelijkse interesse, maar ik was aangenaam verrast. Daarna ben ik nog even binnengesprongen bij Júlia, die onlangs verhuist is naar Pest. Echt leuk om nog eens te kunnen babbelen met mensen die je al kent van vóór erasmus. Voor "den donkere" wou ik graag naar huis, want ik ben een dikke broekschijter wat het donker, steden en obscuur volk betreft!
Vandaag stond er wéér niets op het programma, pff... Ik ben in de middag dan maar op mijn eentje gaan rondwandelen, winkelen, copycenteren en glas gaan droppen. Tot zover het hoogtepunt van mijn dag! Maar er is een lichtpunt: dinner bij Gina! Zij is een Hongaarse die ooit bij ons op erasmus was en nu heel erg dicht bij mij woont. Tof!
Morgen heb ik in de middag terug les, hoera! Woensdag ook, hoera! Donderdag hoop ik een uitstapje te kunnen maken naar Buda en 's avonds mijn langverwachte pannenkoekenfeestje te houden. En vrijdagmiddag vertrek ik voor een weekendje naar Szombathely, een Hongaars dorpje naast de Oostenrijkse grens. Eszter, een Hongaars meisje die ik net heb leren kennen, heeft me uitgenodigd om bij haar te logeren en dat deel van Hongarije ook te leren kennen. Ik kijk ernaar uit!
Puszi!
Vrijdag is mijn bezoek weggegaan en daarmee ook het plezier... In het begin was het goed: ik kon nog eens skypen met thuis, ik kon wat huiswerk maken, tijd nemen om eens lekker alleen te zijn (iederéén is wel eens graag alleen),... Maar op den duur steekt dat ook serieus tegen! Ik was helemaal alleen op het kot, iedereen was naar huis gegaan om te stemmen. Blijkbaar waren er dus verkiezingen dit weekend, foei Leen...
Zondag had ik gelukkig wel een soort van programma. Emese, een meisje uit mijn klas, had me uitgenodigd voor een concert in het Nationaal Museum. Dat leek me wel eens leuk, uit mezelf zou ik er nooit naartoe gaan. Maar ik ontdek graag nieuwe dingen, dus stond ik zondag om 14u30 aan het museum. Het was een kort concert (drie kwartier) met Gregoriaanse en andere gezangen. Zoals ik zei niet echt mijn dagelijkse interesse, maar ik was aangenaam verrast. Daarna ben ik nog even binnengesprongen bij Júlia, die onlangs verhuist is naar Pest. Echt leuk om nog eens te kunnen babbelen met mensen die je al kent van vóór erasmus. Voor "den donkere" wou ik graag naar huis, want ik ben een dikke broekschijter wat het donker, steden en obscuur volk betreft!
Vandaag stond er wéér niets op het programma, pff... Ik ben in de middag dan maar op mijn eentje gaan rondwandelen, winkelen, copycenteren en glas gaan droppen. Tot zover het hoogtepunt van mijn dag! Maar er is een lichtpunt: dinner bij Gina! Zij is een Hongaarse die ooit bij ons op erasmus was en nu heel erg dicht bij mij woont. Tof!
Morgen heb ik in de middag terug les, hoera! Woensdag ook, hoera! Donderdag hoop ik een uitstapje te kunnen maken naar Buda en 's avonds mijn langverwachte pannenkoekenfeestje te houden. En vrijdagmiddag vertrek ik voor een weekendje naar Szombathely, een Hongaars dorpje naast de Oostenrijkse grens. Eszter, een Hongaars meisje die ik net heb leren kennen, heeft me uitgenodigd om bij haar te logeren en dat deel van Hongarije ook te leren kennen. Ik kijk ernaar uit!
Puszi!
zaterdag 2 oktober 2010
You've got a visitor!
Hehe, ik ben weer op mijn eentje. Van woensdag tot vrijdag heb ik namelijk heel aangenaam bezoek gehad: de ultralieve, zotte Anne uit Wenen!
Na een schooldag van 8u 's morgens tot 15u30 op woensdag, vond ik dat ik wel wat ontspanning verdiend had. Op het programma stond de opere "Der Rozenkavalier" van Strauss, samen met Anne en Véra. Snel klaarmaken en op naar de prachtige opera van Budapest! De plaatsen waren goedkoop (1000 forint = €3.65) maar helaas waren ze niet de beste... Na de eerste pauze konden we gelukkig nog drie supergoede plaatsen bemachtigen voor de rest van het stuk, hoera! De opera was in het Hongaars "boventiteld", dus ik kon mijn talen weer eens oefenen. Wat ik ervan vond? Wel... als ik niet zo moe en hongerig was geweest, zou ik de 3u30 durende opera super gevonden hebben! Gelukkig stond er na de voorstelling een lekker stuk quiche lorraine bij Véra te wachten, samen met een glaasje Sturm uit Wenen. Proost, op een geslaagde avond!
Donderdag namen we uiteraard de tijd om uit te slapen en tegen de middag trokken we op zoektocht naar een lekkere lunch en vertier in het zonnige Budapest. Lekker, goedkope lunch: check. Goedkope oorbellen: check. Onweerstaanbare schriftjes: check. Originele postkaartjes: check. Centrale markthal: check! Lege portefeuille: belange niet! ;-) Om de rollen eens om te draaien, had ik Véra bij mij en Anne uitgenodigd voor het avondeten. Persoonlijk Weense kokin: check! We hebben de geneugden ontdekt van Liptauer, sós pálcika, rode wijn, pasta met tomatensaus en zoveel meer en márcipános burgonya. Arme Véra was een beetje ziekjes en moest vroeg naar de les, dus laat hebben we het niet gemaakt. Om de avond perfect af te sluiten, heb ik Anne leren regenwormen. (nvdr: dobbelsteenspel waarbij je als hongerige kip zoveel mogelijk regenwormen moeten weten te verzamelen). En of ze het leuk vond! Helaas voor mij was ze ook de kampioen van de avond... No hard feelings: slaapwel en tot morgen!
Vrijdag, de zon was weg en de koude deed zijn intrede. Toch gemotiveerd, trokken met een glimlach naar het Margit Sziget voor een rustige wandeling en een zoektocht naar hazelnoten. Daarna weer naar Pest voor een nieuw bezoek aan de markthal, een koffie met een heerlijk gebakje én een shoppingtripje in de winkelstraat. Anne blij met haar nieuwe aanwinsten, ik blij met de pas verkregen toestemming en financiële steun voor mijn nieuwe aanwinsten! (Ik moet met schaamte toegeven dat ik mijn winterjas in België ben vergeten. En potverdikke, dat kan koud zijn in Budapest!) Alleh, 's avonds moest mijn bezoek weer naar Wenen en ik kon nog eens skypen met het thuisfront.
Vandaag, zaterdag is het heel wat minder leuk dan de voorbije dagen. Er ligt hier namelijk een hele stapel huiswerk geduldig op me te wachten! Ik heb al een deel gedaan en ik sta op het punt om met volle moed op de rest te springen! Misschien breng ik vanavond nog eens een bezoekje aan Júlia, die net verhuisd is naar een appartementje op een paar minuutjes van mij. Gisteren is er ook een nieuwe bewoner gearriveerd in mijn kot. Ik heb me vriendelijk voorgesteld en mijn hulp aangeboden, maar ik denk dat hij er geen behoefte aan heeft... Den boom in dan maar, bij al de rest! ;-)
Na een schooldag van 8u 's morgens tot 15u30 op woensdag, vond ik dat ik wel wat ontspanning verdiend had. Op het programma stond de opere "Der Rozenkavalier" van Strauss, samen met Anne en Véra. Snel klaarmaken en op naar de prachtige opera van Budapest! De plaatsen waren goedkoop (1000 forint = €3.65) maar helaas waren ze niet de beste... Na de eerste pauze konden we gelukkig nog drie supergoede plaatsen bemachtigen voor de rest van het stuk, hoera! De opera was in het Hongaars "boventiteld", dus ik kon mijn talen weer eens oefenen. Wat ik ervan vond? Wel... als ik niet zo moe en hongerig was geweest, zou ik de 3u30 durende opera super gevonden hebben! Gelukkig stond er na de voorstelling een lekker stuk quiche lorraine bij Véra te wachten, samen met een glaasje Sturm uit Wenen. Proost, op een geslaagde avond!
Donderdag namen we uiteraard de tijd om uit te slapen en tegen de middag trokken we op zoektocht naar een lekkere lunch en vertier in het zonnige Budapest. Lekker, goedkope lunch: check. Goedkope oorbellen: check. Onweerstaanbare schriftjes: check. Originele postkaartjes: check. Centrale markthal: check! Lege portefeuille: belange niet! ;-) Om de rollen eens om te draaien, had ik Véra bij mij en Anne uitgenodigd voor het avondeten. Persoonlijk Weense kokin: check! We hebben de geneugden ontdekt van Liptauer, sós pálcika, rode wijn, pasta met tomatensaus en zoveel meer en márcipános burgonya. Arme Véra was een beetje ziekjes en moest vroeg naar de les, dus laat hebben we het niet gemaakt. Om de avond perfect af te sluiten, heb ik Anne leren regenwormen. (nvdr: dobbelsteenspel waarbij je als hongerige kip zoveel mogelijk regenwormen moeten weten te verzamelen). En of ze het leuk vond! Helaas voor mij was ze ook de kampioen van de avond... No hard feelings: slaapwel en tot morgen!
Vrijdag, de zon was weg en de koude deed zijn intrede. Toch gemotiveerd, trokken met een glimlach naar het Margit Sziget voor een rustige wandeling en een zoektocht naar hazelnoten. Daarna weer naar Pest voor een nieuw bezoek aan de markthal, een koffie met een heerlijk gebakje én een shoppingtripje in de winkelstraat. Anne blij met haar nieuwe aanwinsten, ik blij met de pas verkregen toestemming en financiële steun voor mijn nieuwe aanwinsten! (Ik moet met schaamte toegeven dat ik mijn winterjas in België ben vergeten. En potverdikke, dat kan koud zijn in Budapest!) Alleh, 's avonds moest mijn bezoek weer naar Wenen en ik kon nog eens skypen met het thuisfront.
Vandaag, zaterdag is het heel wat minder leuk dan de voorbije dagen. Er ligt hier namelijk een hele stapel huiswerk geduldig op me te wachten! Ik heb al een deel gedaan en ik sta op het punt om met volle moed op de rest te springen! Misschien breng ik vanavond nog eens een bezoekje aan Júlia, die net verhuisd is naar een appartementje op een paar minuutjes van mij. Gisteren is er ook een nieuwe bewoner gearriveerd in mijn kot. Ik heb me vriendelijk voorgesteld en mijn hulp aangeboden, maar ik denk dat hij er geen behoefte aan heeft... Den boom in dan maar, bij al de rest! ;-)
Opera
Anne en ik aan markthal
Véra en Anne
Abonneren op:
Posts (Atom)