Wenen, bleiten en lachen

Het is weer al een tijdje geleden dat ik nog eens berichtje heb gepost, ik weet het... Mea culpa!

Maar dat betekent gelukkig niet dat ik geen leuke dingen heb gedaan, integendeel!

Vienna-Wenen-Bécs

Als jonge, energieke persoon en erasmus'er, blijf ik uiteraard niet graag op één bepaald plekje vastroesten. En aangezien een treinticketje heen-en-terug (openbaar vervoer inbegrepen) naar Wenen slechts €31 kost, stond mijn valies snel klaar! Thomas en ik hadden zelfs de wekker gezet om 5u45, zo enthousiast waren we om terug naar de eurozone te trekken. Gelukkig konden we nog wat dutten en ontspannend regenwormen op de trein, om zo vól goede moed de stad in te trekken! We hadden afgesproken met Anne, een Weense vriendin van me, om samen de stad in te trekken. We begonnen onze citytrip met Schloss Schönbrunn, gewoonweg prachtig. [Check google pictures] Daarna trokken we meer richting city center met een wandelingetje over de Naschmarkt [Moeilijk om daar niet al het eten op te kopen. Amai, ik mis deftig eten hier in Hongarije!], door de museumbuurt en we eindigden vermoeid in een koffiehuis. Anne, je moest ons toen verlaten maar het was geweldig met jou! Ik kom zeker in december nog terug om de kerstsfeer op te snuiven. Na een verkwikkende koffie trokken op eigen houtje door Wenen. Slechte buurten hebben we er niet gevonden, wij zijn nu officieel verliefd op de stad. 

Antwerpen is mooi, Budapest is mooier, maar Wenen is het mooist!

Wat we nog allemaal gezien en gedaan hebben, laat ik hier even achterwege want voor ik het weet, heb ik een reisgids geschreven.

Afscheid

De dag na Wenen, was het helaas weer tijd voor Thomas om naar België te gaan. En toen kreeg ik voor het eerst écht heimwee naar huis. Ik ben hier nu meer dan drie weken. Gelukkig heb ik een hele tijd gezelschap gehad, maar dat is niet hetzelfde als de warme thuis in Ninove. Mama, papa en Koen: ik mis jullie. Het is fantastisch om hier te zijn, maar ik ben blij dat ik even naar huis kan komen tijdens de vakantie hier. Heimwee is dus blijkbaar het "nadeel" van een warme thuis... Maar gisteren was de laatste dag dat er traantjes konden vloeien, vanaf vandaag pik ik de draad terug op!

Den Budapestsen droad

En ik heb hem inderdaad opgepikt! Deze middag had ik afgesproken met een Poolse erasmus'er, Kasia. We gingen eens eigenhandig die chaos oplossen. Zij is zelfs nog naar geen enkele les kunnen gaan omdat ze van niets weet. Gelukkig is er een Nederlandse afdeling, daar kan ik wel vaak terecht. Maar ik moest nog een Engels vak kiezen, en dat gingen we dus samen doen. Veel meer informatie kregen we niet, dus hebben we zelf beslist om morgen twee lessen over het christendom in Engeland te volgen, gegeven door een Amerikaanse docent. To be continued! 

Na onze zoektocht, zijn we nog een koffie gaan drinken en hebben zeker anderhalf uur gekletst. We hebben veel plannen gemaakt, waaronder samen een sport zoeken, rosé wijn drinken en leuke mensen leren kennen. Lijkt realiseerbaar, niet? Voor vanavond had ze met uitgenodigd om met haar en haar Hongaarse roommate naar de cinema te gaan. Natuurlijk ging ik daarop in! Amerikaanse films gedubd in het Hongaars, I love it! Toevallig ging het over een langeafstandrelatie, maar ik heb de traantjes in bedwang kunnen houden. Ik mag mijn belofte niet verbreken hé. ;-) Helaas wou haar roommate daarna naar huis want ze moet morgen vroeg op om te gaan werken. Geen drankje na de cinema dus, helaas pindakaas. 

Bezoek

Van woensdag tot donderdag heb ik een logé! Anne heeft eergisteren spontaan besloten om Budapest te bezoeken en een opera mee te pikken. Uiteraard ga ik ook mee. We hebben al wat leuke vooruitzichten samen met Véra, een gezamelijke vriendin van ons uit Frankrijk. Ja, die zomeruniversiteit heeft me vrienden van over heel de wereld bezorgd. I love it! Een verslagje van de tweedaagse binnenkort op deze webpagina te lezen...

Inburgering

De inburgering loopt voorlopig ook vlotjes. De mensen vragen me regelmatig de weg alsof ik eruit zie dat ik dat weet en ik moet steeds minder mijn plannetje bovenhalen. Toen ik vandaag foto's begon te nemen op de straat, keken ze me wel wat raar aan. Ze vinden een eenzame toerist waarschijnlijk zielig... En ze hebben ongelijk! Soms is het gewoon eens leuk om door de stad te wandelen, (boeken)winkeltjes binnen te gaan, een toilet te zoeken én lekker brood te ontdekken. Helaas is de bakker helemaal uit mijn richting, maar ik doe mijn best om er zo vaak mogelijk te geraken. Lekker brood betekent veel voor mij, echt veel... [melodramatische muziek aub]

En met deze positieve broodnoot sluit ik mijn berichtje af. Hopelijk vind ik de tijd, goesting en inspiratie om de komende dagen wat berichtjes te posten of anders ben ik verplicht om weer zulke kanjerberichten uit mijn brein te laten ontspruiten.

Slaapwel allemaal, szép álmokat kívánok!

Puszi!

Wat fotootjes die ik vandaag als toerist genomen heb:

Theater

 De voordeur van het gebouw

 De trappenhal...

 Binnenkant, uitzicht op verschillende appartementen

Mijn kamer

Uitzicht vanuit mijn kamer, richting Donau en Buda

Idyllisch zonneweer

Wat een prachtige dag vandaag! Het was gewoon heerlijk ontwaken, met de zonnestralen die langzaam kwamen binnenpiepen in mijn kamer. Een oploskoffietje en een droog boterhammetje later, besloten we om buiten van de warmte te gaan profiteren. Vandaag stond het pittoreske kunstenaarsdorpje Szentendre op het programma. Eerst een korte stop in de Match voor lekkere broodjes en daarna richting HÉV. De vertaling hiervan van mijn lerares Hongaars was ooit "sneltram". Nu ja, het is eerder een tram met de pretentie van trein. Veertig minuutjes vrolijk en op het gemakje hoppen, geweldig! Veel plezier gehad, maar we kloegen toch niet als we eindelijk in Szentendre aankwamen. Het was al bijna middag en onze magen vertelden dat het tijd was voor een picknickje! Zo gezegd, zo gedaan! We moesten niet ver zoeken naar een gezellige spot naast een watertje. En om het helemaal af te maken, was de schone blauwe Donau maar 200m verder. De laatste dagen zit geluk echt in een klein hoekje...
Een HÉV'je, een metrootje en een wandelingetje later waren we eindelijk weer "thuis". Snel de overheerlijke aardappelsalade voor het avondeten klaarmaken en dan richting Szimpla Kert. En elke dag blijf ik me verbazen hoeveel Hongaren Nederlands studeren en hoe goed ze er wel niet in zijn. Ik ben van plan om een praatgroepje op te richten met hen, kan nog leuk worden! En als ik de smaak te pakken krijg, kom ik misschien ooit wel eens lesgeven in Budapest... Live's an adventure, isn't it?

En ik wil graag dit berichtje afsluiten met een klein maar fijn weetje: Mijn Theodora water is eindelijk op! In augustus hadden we 12 flessen "niet-bruisend" water gekocht, we waren toch met de auto om het te vervoeren. Toevallig was het merk Theodora in promotie, dus we gingen ervoor. Water is water, nietwaar? Nu kindertjes, goed opletten. Water is niet altijd zomaar water. En plat is niet zomaar altijd plat (als in niet-bruisend). Theodora is een miskoop, doe het niet! Vandaag is eindelijk de laatste fles gesneuveld. Ik ben trots dat ik heb volgehouden, ik heb NaturAqua verdiend!

Robinson Crusoë en Margareta in een zonovergoten Budapest

En de derde week is ingezet! Deze ochtend moest ik pas om 10u in de les zijn, een heel erg schappelijk uur. Het vak gaat over de EU, lekker handig als je net als ik ambities hebt om ooit eens bij het Europees Parlement of dergelijk aan te slag te gaan. Op het einde kregen we wel een tekstje om als huiswerk te vertalen van het Nederlands naar het Hongaars. Pittige kost, dat wel! Maar een uitdaging is altijd welkom. Life's an adventure, nietwaar? Nu ja, niet alle uitdagingen ben ik bereid om aan te nemen... De les die erop volgde, was van een heel ander laken een broek! Ik kreeg een blad met wat woordgroepen erop voor mijn neus geschoteld met de opdracht: "los op". Aha... érdekes! Helaas had ik ook geen grammatica bij die me kon helpen. Nu ja, ik dacht dat ik het wel zou kunnen als we aan de oplossingen begonnen. Mis poes! Er drong nog helemaal niets door. En toen het voor de docente te traag ging en ze alles zelf begon op te lossen aan 300 km/u, was het volledig om zeep. Na afloop bleek dat er bij dit vak ook een hoorcollege over grammatica hoorde. Weer iets nieuws voor mij, tiens... Schrappen dit vak? Dat dacht ik ook, ja!

Nu ja, gelukkig stond Thomas me na afloop op te wachten voor een gezellige picknick aan de Donau. Uiteraard begeleid met de nodige zonnestralen. Just what I needed! Om helemaal tot rust te komen, trokken we daarna naar het Margit Sziget, een eiland op de Donau, zowat tussen Buda en Pest. Een oase van rust, dat zeg ik je! Om het idyllisch plaatje compleet te maken: alle bloemen stonden in bloei, de mensen waren gelukkig, er liepen her en der eekhoorntjes, de zon scheen en we hadden mekaar. Geluk is soms echt niet ver te zoeken...

Om de dag compleet te maken, besloten we om eens lekker te gaan eten. (Nóg lekkerder dan onze eigen culinaire hoogstandjes!) Ik had een tafeltje gereserveerd in restaurant Robinson, naast het meer in het stadspark. Van idyllisch gesproken! We kregen een gezellig tafeltje, weg van de drukte van het restaurant. Alles was toppie: de obers waren vriendelijk, de live-muziek was niet te luid of te zacht, het eten was er vrij snel en ... het was een culinair orgasme! (sorry voor de gevoelige lezers) Chicken breast devil style? Jum-mie! Ook mijn Antwerpenaartje was een keertje stil om volop te genieten van het lekkers op zijn bord. Daar moet toch wel al veel voor gebeuren hoor! ;-) Een heerlijk dessertje zorgde voor de kers in de strudel (woordgrap van formaat, proficiat aan Thomas.)

Tevreden gaan we slapen, met de mooie plannen voor de komende week al in onze gedachten. Morgen geven ze nog een schitterende dag, dus trekken we richting Szentendre. Een mooi en weeral idyllisch schildersdorpje, iets buiten Budapest. Tussendoor spring ik wel nog eens binnen op school en donderdag trekken we weer naar de €urozone. Vienna, here we come! To be continued....

Plopperdeplopperdeplop!

Even een kort berichtje om mijn kotgenootfrustratie (neologisme, ik zit op mijn plaats in de talenrichting) te uiten.

Ik woon samen met drie Hongaren, een meisje en twee jongens. 66.6% van hen is dik in orde. Helaas die overige 33.3% niet. (let op de combinatie van taal met wiskunde) Hij heet Márton (Marci voor de vrienden)... Plopp. En neen, dit is geen verzinsel! Zijn lichaamsbouw heeft wat weg van onze allergeliefde eigenaar van de melkherberg, zijn karakter helaas niet. Geen pinnemuts of melk met koekjes voor mij!
Wat dan wel? Boeken over gepantserde legervoertuigen en oorlogscatastrofen op de WC (ik wil niet weten waarom en wanneer hij dat leest). Een ondergescheten WC-bril (ik wil niet weten hoe je dat doet). Een degoutante kamerjas (ik wil niet weten wat daaronder zit). En bovenal de gave om de WC 20 minuten lang in de palmen als mijn blaas hevig op springen staat. En om altijd voorbij te wandelen als ik dan eens op die WC ben geraakt.
Je ziet, allerliefste lezers, dat er rare mensen in de wereld zijn. En ik ben daar een magneet voor, want in Antwerpen woont er een verliefd koppeltje boven mijn kot... (need I say more?)

Ciao!

Opklaringen en regenbuien

Tempus fugit, de Romeinen zeiden het al. Hopelijk mag ik dat als kersverse twintigjarige al zeggen. Want het is gewoon de waarheid. Daarnet besefte ik dat mijn tweede week zonder ouders er al bijna opzit. In Antwerpen kon ik in het weekend nog eens naar huis voor mijn vuile was, een goede babbel, een goede maaltijd (Mama, je bent de beste!), mijn vertrouwde bed, ... Maar helaas is mijn papa geen eigenaar van multinationalbedrijf en kan ik niet elk weekend naar huis vliegen. Gelukkig vind ik het niet erg om ontzettend veel levenservaring op de te doen in het buitenland en hou ik in mijn achterhoofd dat ik eind oktober even naar huis kom tijdens onze vakantie. En de overdadige kerstmaaltijd zal zeker ook in België geconsumeerd worden!

Opklaringen 1-
Maar ondertussen ben ik met plezier Erasmusser in Budapest en probeer ik me zoveel mogelijk aan te passen. Dat gaat redelijk goed tegenwoordig. De mensen beginnen me in het Hongaars aan te spreken en denken dat ik een echte "inlaw" ben. Dat was in het begin niet echt zo. Ik heb al heel wat argwanende blikken gekregen tijdens de eerste dagen. Nu ja, ik begrijp het wel. Een voorbeeldje: De Hongaarse mode is niet altijd te vergelijken met de Vlaamse en dat valt wel eens op in van die kleine winkeltjes bij mij in de buurt. Zelfs in de Match beginnen ze me niet meer aan te kijken alsof ik voor geen meter te vertrouwen ben, hoera. En zelfs de dikke kassierster zegt eindelijke "Goeiedag" en "Bedankt". Nu nog een "Tot ziens!" en ik ben tevreden. Hoe ik het doe? Ik trek mijn jogging aan en een pull plekken en ik doe zo nonchalant mogelijk. Gewoon niet doen alsof je al die producten niet kent, maar doen alsof je iets specifiek zoekt. En vraagt zo normaal mogelijk waar de lucifers liggen en bedank dan heel vriendelijk. En kijk vooral onopgemerkt naar het bedrag op schermpje van de kassierster. Laat nooit blijken dat je moeite hebt met de - razendsnel uitgesproken- cijfers, want dan ontmaskeren ze je meteen!

Opklaringen 2-
Deze middag waren alle Erasmusstudenten van de Károli van harte uitgenodigd voor een infomoment. Hoera, dat komt geen dag te laat! De Lessiusers onder ons weten dat er wel eens klachten zijn over Toledo. Neptun overtreft dat met gemak. We konden ons allemaal één voor één registeren en kregen een woordje uitleg over het systeem. We moeten de vakken die we kiezen allemaal online ingeven. We hebben gelukkig nog zo'n twee weken om onze definitieve keuze te maken. Ik dacht dat ik die zo ongeveer al had gemaakt. Maar nu blijkt dat er speciale cursussen zijn voor Erasmusers, dat de docent Engels hilarisch is én dat er native American professor ook colleges geeft. Rarara, Leen viel compleet uit de lucht... Mijn nieuwe Poolse vriendinnetje, Kassa (voluit Katarzyna, huha!), gaat samen met mij lessen volgen. Maar dat kunnen we pas volgende week echt goed zien want nu weten we het uurrooster nog niet... Chaos²? Nu ja, ik weet zeker dat alles in orde komt, ik voel het aan mijn Ninoofs water ;-)

Regenbuien-
Ja, dat spreekt voor zich. Het weer is hier niet al te fantastisch. Maar dan nog is Budapest wondermooi, sfeervol en druk. Na het infomoment ben ik me even gaan mengen met de plaatselijk bevolking én toeristen op de overdekte markthal, aan de Donau. In mijn allerbeste Hongaars heb ik er een gesneden bruin brood en appels en peren gekocht. De fruitman heeft zelfs een grapje gemaakt! Inburgering: check! In totaal heb ik zo'n slordige 340 forint (€1.2) uitgegeven. Daar kunnen we niet voor sukkelen, nietwaar? Daarenboven zijn de appels heerlijk! Ik ben niet opgelicht, hoera!

Gisteren ben ik ook een hapje gaan eten met Júlia, een Hongaarse Erasmuser die vorig semester bij ons in Antwerpen verbleef. Echt leuk om ze nog eens terug te zien (voel je geflatteerd als je dit leest, lieve Julcsi ;-)) Vanavond staat er Belgian Beer Party op het programma. Iedereen houdt van Belgisch bier en ik ben een goede promoter. Hoewel ik het niet drink, ben ik fier op ons nationaal erfgoed. Dinsdag is er een Nederlandse avond in een leuke bar met mijn klasgenootjes. Het jaar is begonnen!

Het verslag van mijn ultraspannende avonturen vind je binnenkort in mijn al even spannende blog!

Puszi!

Zweven tussen chaos en genieten

Dag lieve beeldbuiskindertjes van me!

Hopelijk gaat het met jullie allemaal even goed als met mij. Want ja hoor, stilletjes aan valt alles hier in zijn plooi. Zoals we soms op Lessius wel eens meemaken, is het hier de eerste week (het meervoud laat ik nog in het midden) wel wat chaos. Maar dapper trotseer de wirwar van lessenroosters tot ik uiteindelijk het bos door de bomen wél kan zien!

Creditprobleem-
Aangezien ik Erasmusstudent ben, heb ik het privilége om gewoon willekeurig vakken te kiezen die me interesseren. Enkel jammer dat ze hier anders denken over credits dan bij ons... De meeste vakken zijn hier maar 2 of 3 ECTS waard. En op het einde van het semester zou ik aan 28 ECTS in het totaal moeten komen.. Gelukkig kunnen ze hier goed goochelen met cijfertjes en kunnen ze daar wel een mooi aanpassen voor mij. De Hongaren zijn dus niet voor niets bekend voor hun wiskundige talent! Met dit goed nieuws, heb ik het lessenrooster met nieuwe moed terug vastgenomen. Ik heb voorlopig 5 á 6 vakken op het programma staan, volgende week weet ik meer. Vandaag heb ik er zelfs twee in het Nederlands gehad, niet echt leuk. Het ene gaat over de middeleeuwse literatuur, wat we al uitgebreid behandeld hebben op Lessius. Maar er zijn ook Hongaarse equivalenten en/of vertalingen, en dat is wat het interessant maakt. En ze behandelen daarenboven nog verhalen waar ik niets of weinig van weet, hoera! Het andere vak is een vertaalcollege, van Hongaars naar Nederlands. Dat doen we op Lessius ook, dus dit blijft een hele goede oefening. Het college erna is van een ander laken een broek: vertaling van het Nederlands naar het Hongaars! Vandaag was de les helaas afgelast maar volgende week ga ik het zeker eens uitproberen. Als het té moeilijk is, krijg ik een makkelijkere tekst om te vertalen ;-) Woensdag is dus een drukke dag! Mijn andere twee lessen vallen op maandag. Dat maakt dat ik drie dagen vrij heb, hoera! Tijd die ik ga gebruiken om het vele huiswerk te maken, mijn bachelorpaper te schrijven én te genieten van al het moois in het leven!

Museum voor schone kunsten-
Gisterenmiddag ben ik eens een les in een museum gaan uitproberen, hoe vet is dat wel niet?! De lessen gaan over schilders uit de Lage Landen. We zijn begonnen met Nederland en tot nu toe is alles nieuw voor mij. Het was ook goed dat de les in het Hongaars was. Maar helaas heb ik maar zo'n 20-25% procent verstaan van de les... Dus dat vak is voorlopig geschrapt, maar wie weet bedenk ik me nog. Zo kennen mijn geliefden me, wispelturig op en top! ;-)

Vriendjes-
Jaja, ik heb nog een leven naast de school in België én in Hongarije! Vanavond ga ik eten bij Véra, een Frans meisje die ik heb leren kennen op de zomeruniversiteit in Debrecen (tweede grootste stad van Hongarije) Morgen heb ik afgesproken met Júlia, een Hongaars meisje dat dit jaar bij ons op Erasmus was. En vrijdag hebben we eindelijk een infomoment voor de erasmusstudenten. Hopelijk kom ik wat nuttige info te weten en kan ik eindelijk kennis maken met de andere erasmusjes ;-) En de meisjes uit mijn klas zijn ook héél vriendelijk. Misschien ben ik bevooroordeeld, want ze hebben me allemaal al gehad dat mijn Hongaars heel goed is *kuch kuch* Nou ja, komt ervan als je veel uren doorbrengt achter je boeken hé. Neen, ik ben niet beschaamd om het toe te geven :-)

Huiswerk-
Jaja, ik heb al huiswerk! Dus ik sluit dit berichtje af en schiet er me meteen achter, zoals het een échte universiteitsstudente betaamt!

En aan alle mijn mede-eramusjes vanop Lessius: veel plezier, waar in de wereld je ook bent! Ik volg ook jullie blogs ;-)

Puszi!

Eerste dagen in Budapest

De vakantie met het gezin in Hongarije zit er ook al weer op. Eerst hebben we wat kunnen genieten van Budapest en daarna hebben we de rust opgezocht op de puszta. Jammer genoeg stond het weer niet aan onze kant, maar het was toch een toffe vakantie. Het was de allereerste met onze Boris (de hond) en die heeft er ook van genoten. Overal waar we kwamen, was hij de ster. In alle talen heb ik gehoord hoe schattig hij wel was. Als we geld zouden gevraagd hebben voor elke aaibeurt, waren we nu rijk! ;-)

Gisterenavond ben ik definitief in Budapest gearriveerd. Mijn lieve mama en papa, broer en hond hebben me persoonlijk afgezet en zijn dan aan hun lange terugweg richting Ninove begonnen. 

Je ergens settelen, brengt automatisch "koffers uitpakken" met zich mee. En bij Leen geeft dat een ware explosie, een wanorde van jewelste! Maar gelukkig heb ik al mijn kleren netjes in de kast gekregen, winter en zomer gescheiden. Er hangt al een hele hoop vuile was klaar van de voorbije dagen en morgen ga ik eens goed kuisen. Help... Ik word volwassen en verantwoordelijk! Ik heb nog nooit de was gedaan en voor ik het weet, staat de wasmachine geen seconde meer stil. Nu ja, zo'n vaart zal het ook allemaal wel niet lopen zeker? ;-) 

Deze morgen ben ik naar de openingsceremonie van de universiteit gegaan. Ik was goed op tijd, een half uur te vroeg, en ik had mijn goede humeur mee. Het zonnetje scheen maar al te warm was het niet. Dus ik trok mijn deftige jeans aan, comfortabele sneakers en een casual pulletje. Niet echt wat de anderen deze morgen uit hun kleerkast hadden genomen... De jongens waren in pak en de meisjes op z'n Hongaars "opgetut". Allemaal in zwart-wit, het tegenovergestelde van mijn knalgele sjaal. Als kers op de taart, begon de lector het 4e gebod en een paar passages uit de bijbel voor te lezen...in het Hongaars. We hebben al veel geleerd de afgelopen twee jaar, maar hier kwam mijn woordenschat toch wel wat te kort hoor. Na iets meer dan een uur stond een meisje op van mijn bank en ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om samen met haar naar buiten te glippen. Mijn eerste opstoot van rebellie in Budapest!

En nu hang ik maar wat rond in het appartementje. Acclimatiseren heet dat dan. En ik vind het best wel leuk, zo voor even. Morgen heb ik afgesproken met Annemie, zij studeert ook Hongaars op Lessius. Leuk weerzien! En woensdag komt Thomas me vergezellen. Kunnen we samen nog wat de toerist uithangen voor de school voor ons beiden begint.

Puszi!

Leen