En de derde week is ingezet! Deze ochtend moest ik pas om 10u in de les zijn, een heel erg schappelijk uur. Het vak gaat over de EU, lekker handig als je net als ik ambities hebt om ooit eens bij het Europees Parlement of dergelijk aan te slag te gaan. Op het einde kregen we wel een tekstje om als huiswerk te vertalen van het Nederlands naar het Hongaars. Pittige kost, dat wel! Maar een uitdaging is altijd welkom. Life's an adventure, nietwaar? Nu ja, niet alle uitdagingen ben ik bereid om aan te nemen... De les die erop volgde, was van een heel ander laken een broek! Ik kreeg een blad met wat woordgroepen erop voor mijn neus geschoteld met de opdracht: "los op". Aha... érdekes! Helaas had ik ook geen grammatica bij die me kon helpen. Nu ja, ik dacht dat ik het wel zou kunnen als we aan de oplossingen begonnen. Mis poes! Er drong nog helemaal niets door. En toen het voor de docente te traag ging en ze alles zelf begon op te lossen aan 300 km/u, was het volledig om zeep. Na afloop bleek dat er bij dit vak ook een hoorcollege over grammatica hoorde. Weer iets nieuws voor mij, tiens... Schrappen dit vak? Dat dacht ik ook, ja!
Nu ja, gelukkig stond Thomas me na afloop op te wachten voor een gezellige picknick aan de Donau. Uiteraard begeleid met de nodige zonnestralen. Just what I needed! Om helemaal tot rust te komen, trokken we daarna naar het Margit Sziget, een eiland op de Donau, zowat tussen Buda en Pest. Een oase van rust, dat zeg ik je! Om het idyllisch plaatje compleet te maken: alle bloemen stonden in bloei, de mensen waren gelukkig, er liepen her en der eekhoorntjes, de zon scheen en we hadden mekaar. Geluk is soms echt niet ver te zoeken...
Om de dag compleet te maken, besloten we om eens lekker te gaan eten. (Nóg lekkerder dan onze eigen culinaire hoogstandjes!) Ik had een tafeltje gereserveerd in restaurant Robinson, naast het meer in het stadspark. Van idyllisch gesproken! We kregen een gezellig tafeltje, weg van de drukte van het restaurant. Alles was toppie: de obers waren vriendelijk, de live-muziek was niet te luid of te zacht, het eten was er vrij snel en ... het was een culinair orgasme! (sorry voor de gevoelige lezers) Chicken breast devil style? Jum-mie! Ook mijn Antwerpenaartje was een keertje stil om volop te genieten van het lekkers op zijn bord. Daar moet toch wel al veel voor gebeuren hoor! ;-) Een heerlijk dessertje zorgde voor de kers in de strudel (woordgrap van formaat, proficiat aan Thomas.)
Tevreden gaan we slapen, met de mooie plannen voor de komende week al in onze gedachten. Morgen geven ze nog een schitterende dag, dus trekken we richting Szentendre. Een mooi en weeral idyllisch schildersdorpje, iets buiten Budapest. Tussendoor spring ik wel nog eens binnen op school en donderdag trekken we weer naar de €urozone. Vienna, here we come! To be continued....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten