Soms is je best doen nog niet genoeg. Volgens dezelfde anonieme bron van vorige keer, was het al "aan de betere kant". En dat terwijl ik voelde dat de woorden vlotjes uit mijn brein ontsproten! Nu ja, dat is het leven van iedereen die teksten schrijft voor een groter probleem (*hum hum*) altijd kritiek. Gelukkig laat ik het niet aan mijn hartje komen en blog ik rustig op mijn eigen manier verder. Zo ben ik wel, koppig. En dat is niet altijd een slechte eigenschap.
Amerikaantjes
Net zoals de Japanners, zitten ook de Amerikanen overal in de wereld en dan nog vooral in Europa. Ook in Budapest zijn ze gespot: de Amerikaanse studenten van "Calvin College". In mijn les "Christian Character" zit ik samen met een stuk of 10 van de hele groep. Nu moet ik zeggen dat ik eigenlijk wel heel aangenaam vind. Zij leren van mij over België en de West-Europese manier van denken en ik neem hun Amerikaanse accent steeds meer en meer over. (Help, dat gaan ze op Lessius niet leuk vinden!) We zijn zelfs al aan het "bonden", awesome! Met Kayla en Leesha heb ik al wat koffietjes geslurpt (Ja, tante Hilde, ik kan de koffie niet laten!) en gisteren heb ik me op hun aanraden zelfs aan de "Hummusbar" gewaagd. Het ziet er niet uit, maar het was gelukkig wel een jummie maaltijd! En als kers op de taart, hebben ze me vandaag zelfs uitgenodigd op hun Halloweenfeestje én Thanksgiving! Op het eerste zal ik helaas niet aanwezig zijn maar voor de kalkoen teken ik zeker en vast present! Het is zelfs met sleep-over, hoe meer kan ik nog integreren? Awesome!
Paleizenbibliotheek
Springuren, ze bestaan. En je kan ze maar beter nuttig opvullen, denk ik dan maar. Vandaag ben ik eens een kijkje gaan nemen in de bibliotheek van Budapest. Ze ligt op 5 meter van mijn school, dat is waarschijnlijk de reden dat ik er nog niet binnengesprongen ben... Het was al aan mijn oren gekomen dat er een heuse balzaal zou zijn waar je rustig kon lezen, studeren, andere mensen bespioneren,... Op zoek dan maar! En of ik ze gevonden heb! Mijn mond viel open van verbazing, het was net een paleis. Oude stoelen om je in te vleien, gouden versieringen op de muren en het plafond, lusters dat het een lieve lust was, een heerlijk krakende donkerhouten vloer, elegante spiegels her en der... Mij zullen ze daar nog vaak vinden! Mijn papa noemde me vroeger dan ook niets voor niets "zijn prinsesje" ;-).
Tot zover de korte selectie van mijn indrukken in Budapest vandaag. Uiteraard slorp ik hier dagelijks materie op voor 10 blogberichten, maar dat is misschien weer wat van het goede teveel. En daarbij moet ik nog wat tijd maken om mijn koffer te pakken. Het is zover, nog 1 nachtje slapen en ik kan de roze vogel (Wizzair, weet je wel) op naar België! Wees gewaarschuwd, ik kom eraan met al mijn indrukken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten