Indrukken en ontwikkelingen

Op algemeen verzoek (voel je maar gerust aangesproken, beste lezer die liever anoniem blijft), wordt dit berichtje minder saai dan de laatste twee. Weg met de vervelende opsommingen van mijn ultraspannende avonturen. Kom maar op met een spitsvondig relaas van mijn indrukken in Budapest!

Dankzij de eindeloze herhalingen, zit de politieke structuur en de geschiedenis van België eindelijk in mijn hoofd. Ik kan nog altijd de jaartallen van de staatshervormingen opzeggen én ik ken het verschil tussen de gemeenschappen en de gewesten. Leerstof die zelfs de gemiddelde Belgische student soms zijn petje te boven gaat. Maar blijkbaar blijft deze kennis niet binnen onze landsgrenzen, zelfs de Hongaarse studenten krijgen het voor hun neus geschoteld! En ze begrijpen het nog ook... Eentje schrijft er zelfs haar thesis over, prachtig gewoonweg. Vrijdag had ik geen les en ik had gehoord dat er een gastspreker van de Belgische ambassade in Boedapest kwam spreken over taalpolitiek. Dus waarom niet eens gaan horen? Helaas heb ik geen nieuwe dingen bijgeleerd, maar alles zit weer fris in mijn hoofd. En misschien kan dat wel eens van pas komen om de hele aankomende chaos, voor zoverre al geen chaos was toen ik vertrok, ten volle te kunnen begrijpen.

Hoe kan je het best indrukken opdoen in een ander land? Juist ja, alle toeristische accesoires verbergen, een zelfverzekerde blik opzetten en doen alsof je perfect je weg weet ipv overdadig te gapen naar al dat moois en tegelijk weer dat toeristisch stigma op je plakt. Jullie lezen het, Leen heeft de truken van de foor al door! Deze week heb ik ze in praktijk gebracht, want oefening baart kunst. Ik heb een conversatie aangeknoopt met een mevrouw aan de kassa, een boek gelezen op een zonnig bankje en gegaapt naar andere toeristen. Vervolgens ben ik de winkel binnengestapt met de attitude van een vaste klant en heb ik zo maar eventjes twee flessen wijn (750 Ft voor beiden!) gekocht zónder dat ik mijn ID moest tonen. Ben ik dan toch volwassener geworden door dit erasmusavontuur?

Alleen is maar alleen, en dat is niet altijd even fijn. Onder dat motto, heb ik snel Véra gebeld om te vragen of ze iets deed op zaterdagmiddag. Ze had een gast en ik was welkom om samen met een wandelingetje te maken door de mooiste plekjes van Buda en Pest. We hebben heel wat afgestapt, heel wat afgebabbeld, 4 huwelijken gezien en we zijn geëindigd in een rooskleurig koffiehuis voor een deugdoende warme koffie met honing. Meer moet een mens op sommige momenten niet hebben... Of toch? Een pannenkoekje kon er altijd wel nog in! Op naar Véra's place voor ons geplande pannenkoekenfeestje! We waren met een man of 10 en we konden ons tegoed doen aan een heerlijk pannenkoekenbuffet. Er was gehakt, kaas, tomaten, sla, zure room, zelfgemaakte confituur door de opa van Véra, ijs en appelpannenkoeken op Russische wijze (dank je Maria!) Jaja, mijn smaakpapillen trillen nog altijd als ik aan deze heerlijke avond denk.. De echte party animals wouden nog naar Laundry Day (inderdaad, het originele festival maar dan verplaats naar Boedapest), de vermoeide mensen gingen naar huis en Véra en ik babbelden nog gezellig voort. Een geslaagde avond.

Zoals God gezegd heeft, is zondag een rustdag. Maar niet voor Leen, nee nee! Ik had beloofd om te kuisen dit weekend aangezien ik de volgende twee weekends er niet ben. Zo gezegd, zo gedaan. Het hele kot blinkt weer en het ruikt hier weer fris. Dat is ook wel nodig, nu ik hier samen met drie jongens leef... (mijn excuses aan de mannelijke lezers) Mijn handdoeken zijn ook gewassen, Leen is volledig weer letterlijk rein en de zelfs de boodschappen zijn gedaan. Hmm, ik word écht volwassen! Mama, je mag fier zijn op je evenbeeld! ;-)

De inspiratie vandaag is eindeloos, maar ik ga er toch maar een eind aan breien. Kwestie van jullie allemaal in spanning te laten, zoals het een goede schrijver betaamt. Maar geen zorgen, ik blijf mijn hersenspinsels regelmatig updaten!

Puszi!