Een mens zou nog wel eens durven vergeten dat er naast plezier ook (school)werk bestaat. Gelukkig is dat bij mij niet het geval en ben ik er deze week eens ingevlogen! Op één of andere mysterieuze wijze, ben ik begin deze week mijn vertaling van een kinderboek kwijtgespeeld...13 pagina's van hard werk! Thomas en papa, heel hard bedankt om te proberen ze nog te recupereren maar helaas zonder resultaat. De kop niet laten hangen en opnieuw beginnen dan maar! Met de laptop en woordenboek onder arm, trok ik naar de bib om alle afleiding te vermijden. (er is daar immers geen internetverbinding in de cafetaria) Een lekker theetje en pogácsa erbij en gaan met die banaan! Nja, ik ken teveel volk. Want in een keer hoorde ik mijn naam. Bleek het Véra te zijn en iets later kwam Maria ook toe. Erg was het niet, want het we hebben weer heel gezellig gebabbeld, iets waar ik blijkbaar goed in ben :-) Ondertussen is de vertaling gelukkig afgeraakt en moet ik daar ook al niet meer teveel aan denken. Mijn paper over Béla Bartók is ook bijna afgewerkt, nog een supergoed besluit eraan breien en dat zit er ook weer op. Hier en daar nog wat vertalingen gedaan en die presentatie over Hongarije (in het Hongaars) en dan ben ik een tevreden student.

Uiteraard moet het ook tijdens een werkweek niet altijd werken zijn, nietwaar? Als de Russische Maria beloofd om Borsch te maken, kan ik die uitnodiging onmogelijk afslaan. En een groot feestje in mijn lievelingsappartement (dat van Véra en Antoine) kan ik zeker al niet voorbij laten gaan. Zeker niet nadat ik beloofd had om pogácsa (Hongaarse gebakjes met allerlei soorten vullingen, nvdr.) te maken. Altijd veel toffer dan gewoon een zak chips en een goedkoop flesje te kopen! En hoe lief is het wel niet als je uitgenodigd wordt om te gaan eten bij een Hongaarse familie? Aangezien alle evenementen hier met eten te maken heb, heb ik ondertussen al een heus kookboek bijeengeschreven. Tegen Kerst zal het helaas nog niet in de boekhandel zijn, maar ik werk eraan! ;-)

Vanaf morgen zit mijn agenda weer propvol, zoals ik het stiekem graag heb. De was moet dringend gedaan worden, nog een paar taken moeten afgewerkt, maandag is Nederlandse praatgroepdag, nog een vergadering over de oprichting van een Nederlandse taalraad in Budapest en dan uiteindelijk... een receptie op de Belgische ambassade! Een Vlaamse leerkracht van me gaat en zei dat ik ook mag komen. Lijkt me echt leuk!
Dinsdag staat er les op het programma en een etentje en filmpje in het kader van de Belgische (Waalse...) filmdagen en 's avonds mag ik mijn papa aan het station gaan afhalen. Ik heb al heel wat leuke ideetjes in mijn hoofd, ik kijk er echt naar uit!

Beste lezertjes, ik ga het hierbij laten. Vergeef me voor mijn weinig originele stijl in dit bericht, maar momenteel is mijn brein tot niet veel beters in staat. Gisteren heb ik de hele avond Engels gesproken, heb ik mijn beste Frans zelfs nog moeten bovenhalen en vandaag was het in het Hongaars te doen. Je zou van minder vermoeid worden, nietwaar?