Wonder, oh wonder: er zijn knopen moeten opengaan gisteren! Misschien lag het aan het feit dat ik de hele dag nog niet zo heel veel had gegeten, dat de porties eigenlijk toch niet zo groot zijn of dat mijn maag meer aankan dan ik altijd al dacht... Ik sluit geen van de drie mogelijkheden uit...
Gisteren ben ik weer in mijn oude gewoonte hervallen: te laat komen. Maar het was niet mijn fout! Ten eerste stond er een lange rij bij Match. Toen ik eindelijk aan de beurt was, vroeg de depri kassierster me om mijn paspoort. Jaja, ik had de volle twee flessen wijn mee! Ahja twee, want als je twee dezelfde producten koopt, krijg je het tweede aan halve prijs. Daarvoor kan ik niet sukkelen, nietwaar? Soit, ik heb me kalm gehouden en met een glimlach getoond dat ik maar liefst 20 jaar en 3 maanden oud ben. Op weg naar de dorm van de Amerikanen dan maar! Het tweede vertragingselement van gisteren, was de tram. Die deed voor mijn ogen zijn deuren toe en reed vrolijk weg. Wachten op de volgende dan maar... Toen ik op een paar haltes van de dorm was (het zijn er zéker 15 in totaal), bleef de tram stilstaan. Na heel wat geroezemoes, stapte iedereen uit om een kijkje te gaan nemen. Inclusief nieuwsgierige Leen. Mijn mond viel open van verbazing toen ik een oude witte Hongaarse auto zag stilstaan op de sporen, omsingeld door wel 15 mannen die een poging deden hem weg te duwen. En in elke richting wel 4 trams... Uiteindelijk zijn ze erin geslaagd en kon ik mijn reis verderzetten.
De honger was al aangescherpt en toen ik het eten zag staan, maakte mijn maag een waar gelukssprongetje! Dat ik twee borden heb opgegeten, wil zoveel zeggen als: de-licious! De kalkoen was vervangen door kip, maar een echt minpunt was het niet. En toen was mijn avond compleet: het dessert stond klaar! Leighanne had haar bekende "Victory Pie" gemaakt. Ik was er nog niet bekend mee, dus ik probeerde het graag uit. De-licious²! Een wonder dat mijn maag het aankon, maar spijt heb ik er niet van. En die Snicker salad (klinkt gezond, is het niet. Maar er zitten wel stukjes appel in!) liep perfect tussen de gaatjes. Jum-mie! :-)
Helaas viel het na het culinaire gedeelte allemaal wat stil. Er was me wel een hele avond vol spelletjes beloofd! Nu ja, ik heb gezellig gekletst en daarna kreeg ik mijn spelletjes toch. Om 1u30 gaven we er de brui aan en gingen we slapen. Jaja, mijn bedje stond klaar. Speciaal voor mij! Ik heb uitstekend geslapen. Deze morgen heb ik ook al boodschappen gedaan, mijn kamer is gestofzuigd, de gewassen kleren netjes opgeborgen, eventuele rommel opgeruimd en kleine dingetjes afgewerkt. Nu nog mijn 1-page paper over "What life am I going to lead" en ik kan tevreden naar de luchthaven om Thomas te gaan oppikken!
Moet ik nog vertellen dat ik aan het glimlachen ben nu?
Millió puszi!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten